Κολαστήριο Κορυδαλλού

Ψυχές και σώματα έκπτωτα. Άνθρωποι παραβάτες κι ασθενείς, φτύνονται από απανθρώπους, φτύνονται από ένα σύστημα όχι μόνο ασθενές μα σάπιο στα θεμέλιά του. Από μία κοινωνία σαθρή, τελειωμένη. Τελείωσες φίλε σαν άφησες τον άνθρωπο να πεθάνει από την ψώρα ή τη φυματίωση κι εσύ απλά απέστρεψες το βλέμμα. Τελείωσες και δεν το ξέρεις.
Image180 ασθενείς στο Νοσοκομείο Κρατουμένων Κορυδαλλού, στο Κολαστήριο Κορυδαλλού, έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας από τις 16 Φεβρουαρίου. Τα έμαθες; Σε ένα κολαστήριο, τους αφήνουν να ψοφήσουν από ψώρα, φυματίωση κι ό, τι άλλο βάλει ο νους σου Τα έμαθες; Έτσι κι αυτοί αποφάσισαν να αγωνιστούν, με μία απεργία πείνας ή τουλάχιστον να πεθάνουν με το μόνο που τους απέμεινε, το μόνο που μπορούν να διαφυλάξουν: την αξιοπρέπειά τους. Τα έμαθες;
ImageΌσα σαπίζουν γύρω σου ξεχνάς και παραβλέπεις. Προτιμάς να γαντζώνεσαι στην – ούτως ή άλλως – βιασμένη σου ζωούλα. Τα έμαθες όμως; Όσο σαπίζει ο κόσμος σου, βρίσκεσαι ένα βήμα κοντύτερα στη σήψη. Όσο πεθαίνουν άνθρωποι, στο Αιγαίο, στον Κορυδαλλό, στον δρόμο, κοντοζυγώνει κι ο δικός σου επικήδειος. Ξεχνάς πως ο πολιτισμός σου δεν θα υπήρχε, χωρίς τους αποκλήρους του. Πώς ο (μη) πολιτισμός σου παράγει αποκλήρους κι απόβλητα για να κρατούν την ισορροπία σε ένα ατελές, σάπιο ανθρώπινο σύμπαν.

Όσο πεθαίνουν άνθρωποι κι εσύ σιωπάς… Όσο πεθαίνουν άνθρωποι κι εγώ σιωπώ… Τόσο πεθαίνουμε μαζί, εσύ, εγώ κι αυτοί…
Το Twitter account από όπου μπορείς να ενημερώνεσαι.